IPFS

Dane w internecie często znajdują się w ogromnych farmach maszyn należących do kilku dominujących dostawców chmur, co tworzy kruchą mapę miejsc, w których wszystko się znajduje. Gdy ta mapa się rozmywa z powodu awarii lub ataków, całe usługi znikają na godziny, a ludzie tracą dostęp do swoich zdjęć i wiadomości. Centralne przechowywanie daje także władzę strażnikom, którzy mogą usuwać lub zmieniać treści. InterPlanetary File System, czyli IPFS, oferuje inną architekturę. Traktuje pliki nie jako miejsca, lecz jako niezmienną zawartość. Pliki dzielą się na małe bloki, a każdy blok jest haszowany, aby wygenerować unikalny identyfikator zawartości zwany CID. Proszisz o CID, a sieć znajduje węzły, które już posiadają te bloki. Każdy węzeł, który zwraca bloki, staje się tymczasowym dostawcą tej zawartości. Możesz także wybrać, aby przypiąć lub przechować kopię, aby pozostać stałym dostawcą. Ten model usuwa pojedyncze punkty awarii i utrudnia cenzurę oraz ataki wymierzone. Ponieważ każda nowa edycja tworzy nowy CID, IPFS z założenia zachowuje wersje historyczne. System buduje pliki w skierowanym, acyklicznym grafie Merkle'a, co umożliwia kryptograficzną weryfikację odniesień oraz ujawnia manipulacje. Adresowanie treści umożliwia także deduplikację, więc identyczne bloki muszą istnieć tylko raz w sieci. Aby połączyć znany świat webowy, nazwy czytelne dla ludzi mogą wskazywać na CID, dzięki czemu linki pozostają użyteczne bez zapamiętywania długich haszy. Wiele zdecentralizowanych aplikacji korzysta z IPFS, aby hostować duże pliki multimedialne poza łańcuchem, aby utrzymać blockchainy wąskie, zachowując jednocześnie integralność treści. Praktyczne realia pozostają ważne do zrozumienia. Dodane dane są publiczne, chyba że najpierw je zaszyfrujesz. Dostępność zależy od węzłów decydujących się na hostowanie zawartości, więc istnieją usługi, które pomagają utrzymać pożądane pliki przypięte i osiągalne. Bramki mogą zapewniać dostęp HTTP do zawartości IPFS dla użytkowników, którzy nie uruchamiają węzłów. Z biegiem czasu rozproszona warstwa magazynowania zmniejsza zależność od scentralizowanych dostawców i oddaje kontrolę użytkownikom i społecznościom. Rezultatem jest bardziej odporna struktura dla sieci, która musi być zawsze obecna dla wspomnień, usług i wypowiedzi. W cichych chwilach ta rozproszona sieć może wydawać się mapą narysowaną światłem, gdzie każdy węzeł zachowuje część historii, a żadna pojedyncza ręka nie może zmazać całości.