Πλευρική αλυσίδα

Μια sidechain είναι μια ανεξάρτητη blockchain που λειτουργεί παράλληλα με μια κύρια αλυσίδα και συνδέεται με αυτή μέσω μιας διπλής γέφυρας, ένα σχέδιο που αποσκοπεί στην ανακούφιση της συμφόρησης και στη μείωση του κόστους στο κύριο δίκτυο. Οι χρήστες κλειδώνουν τα περιουσιακά στοιχεία στην κύρια αλυσίδα και λαμβάνουν συνδεδεμένες αναπαραστάσεις στη sidechain, μια διαδικασία που ονομάζεται συνήθως lock-and-mint, και το αντίστροφο συμβαίνει όταν τα περιουσιακά στοιχεία επιστρέφουν, συχνά μέσω burn-and-unlock. Οι sidechains χρησιμοποιούν τους δικούς τους κανόνες συναίνεσης και εγγενείς tokens, επομένως φέρουν ασφάλεια που είναι ξεχωριστή από την κύρια αλυσίδα και μπορούν επομένως να καινοτομούν χωρίς να αλλάζουν το πρωτόκολλο του κύριου δικτύου. Αυτή η διαχωρισμένη προσέγγιση δίνει στους προγραμματιστές ένα ασφαλές μέρος για να δοκιμάσουν αναβαθμίσεις, νέες δυνατότητες έξυπνων συμβολαίων, παραδείγματα ιδιωτικότητας ή νέους μοντέλους συναλλαγών σε χαμηλότερο κόστος. Οι γέφυρες και τα έξυπνα συμβόλαια που τις διαχειρίζονται είναι η κρίσιμη υποδομή σε αυτή τη ρύθμιση, και εφαρμόζουν το διπλό peg που διατηρεί την παραλληλία αξίας μεταξύ των αλυσίδων. Αυτές οι γέφυρες μπορούν να σχεδιαστούν ως πλήρως αποκεντρωμένα αποδεικτικά, ομοσπονδιακοί υπογράφοντες, σχέδια πολλών υπογραφών ή αξιόπιστους μηχανισμούς φύλαξης, και κάθε επιλογή δημιουργεί ένα διαφορετικό προφίλ εμπιστοσύνης και ασφάλειας. Οι κύριοι τρόποι αποτυχίας δεν είναι θεωρητικοί; ελαττωματικός κώδικας της γέφυρας και αδύνατα μοντέλα φύλαξης δημιουργούν σημεία αποτυχίας που έχουν οδηγήσει σε μεγάλες απώλειες στο παρελθόν. Για να διαχειριστεί αυτόν τον κίνδυνο, οι βέλτιστες πρακτικές περιλαμβάνουν αυστηρές επιθεωρήσεις, επίσημη επαλήθευση όταν είναι δυνατόν, έγκριση πολλών μερών, παράθυρα καθυστερήσεων αναλήψεων και σαφείς διαδικασίες αποκατάστασης. Οι sidechains διαφέρουν από τις λύσεις Layer 2 με έναν βασικό τρόπο: οι Layer 2 συνήθως κληρονομούν ή στηρίζονται στο μοντέλο ασφάλειας της κύριας αλυσίδας, ενώ οι sidechains βασίζονται στη δική τους συναίνεση και ομάδα επικυρωτών. Αυτό σημαίνει ότι οι sidechains μπορούν να αποκλίνουν περισσότερο σε δυνατότητες και διακυβέρνηση, αλλά αναλαμβάνουν επίσης το δικό τους βάρος ασφάλειας. Η διαλειτουργικότητα εξαρτάται από πρότυπα όπως συμβατοί εικονικοί υπολογιστές και μορφές tokens, που διευκολύνουν τη μεταφορά αποκεντρωμένων εφαρμογών μεταξύ οικοσυστημάτων, ενώ οι μη συμβατές σχεδιάσεις απαιτούν προσαρμοσμένες γέφυρες και περιβλήματα. Πρακτικές χρήσεις για τις sidechains περιλαμβάνουν συστήματα πληρωμών υψηλής απόδοσης, πειραματικές πλατφόρμες έξυπνων συμβολαίων για δίκτυα που τους λείπουν, ιδιωτικά κανάλια συναλλαγών και περιβάλλοντα staging για πολύπλοκες αναβαθμίσεις πρωτοκόλλων. Για τους χρήστες, η πρόσβαση σε μια sidechain απαιτεί ένα συμβατό πορτοφόλι και προσεκτική επιχειρησιακή ασφάλεια. Τα υλικά πορτοφόλια και η robust διαχείριση κλειδιών μειώνουν τον κίνδυνο φύλαξης, και οι χρήστες θα πρέπει να επαληθεύσουν τους μηχανισμούς της γέφυρας και τις συνθήκες αναλήψεων πριν μεταφέρουν σημαντικά κεφάλαια. Στην ουσία, οι sidechains είναι μια πρακτική ανταλλαγή μηχανικής: βελτιώνουν την κλιμάκωση και την ευελιξία αλλά μεταθέτουν κάποιες ασφάλειες μακριά από την κύρια αλυσίδα, επομένως ο προσεκτικός σχεδιασμός και η επιχειρησιακή πειθαρχία είναι απαραίτητες.