Γενετική τέχνη NFTs

Γενετική τέχνη είναι μια μορφή τέχνης όπου ένας καλλιτέχνης δίνει κανόνες σε μια μηχανή και η μηχανή δημιουργεί το έργο. Συνδυάζει την ανθρώπινη γεύση με τον αλγοριθμικό τυχαίο παράγοντα. Ξεκίνησε ως αναλογικά πειράματα στα μέσα του εικοστού αιώνα, όταν οι καλλιτέχνες χρησιμοποίησαν τυχαίες διαδικασίες για να δημιουργήσουν απροσδόκητες εικόνες. Αργότερα, προγραμματιστές και καλλιτέχνες άρχισαν να γράφουν κώδικα που ακολουθεί απλούς κανόνες και παράγει σύνθετα αποτελέσματα. Ο καλλιτέχνης αποφασίζει την παλέτα, τα σχήματα και τους περιορισμούς. Ο αλγόριθμος αναμειγνύει αυτά τα στοιχεία με εκπληκτικούς τρόπους. Κάθε έξοδος είναι μοναδική, ακόμη και αν οι κανόνες παραμείνουν οι ίδιοι. Αυτή η μοναδικότητα αποτελεί μέρος της αγωνίας για τους συλλέκτες. Σύγχρονες μπλοκ αλυσίδες προσθέτουν επιβεβαιώσιμη ιδιοκτησία σε αυτές τις μοναδικές εξόδους. Ένα έργο μπορεί να σφραγιστεί ως μοναδικό σε ένα κατανεμημένο καθολικό και η ιδιοκτησία μπορεί να παρακολουθείται. Αυτό δημιουργεί αληθινή ψηφιακή σπανιότητα για έργα που διαφορετικά θα αντιγράφονταν τέλεια. Οι έξυπνες συμβάσεις επιτρέπουν στους δημιουργούς να κωδικοποιούν όρια έκδοσης και δικαιώματα μεταπώλησης. Αγορές που βασίζονται σε πλατφόρμες έξυπνων συμβάσεων επιτρέπουν στους καλλιτέχνες να δημιουργούν έργα και στους συλλέκτες να τα αγοράζουν απευθείας. Σε ένα γεγονός δημιουργίας ένας συλλέκτης ενεργοποιεί τον αλγόριθμο και λαμβάνει μια μοναδική τυχαία έξοδο. Ο συλλέκτης πληρώνει για τη δημιουργία και λαμβάνει αποδεικτικό προέλευσης ταυτόχρονα. Η απροσδιοριστία καθιστά τη δημιουργία να μοιάζει με την απόκτηση ενός λαχνού και ενός παραγγελθέντος έργου συγχρόνως. Μεγάλες συλλογές είναι εύκολες να παραχθούν καθώς ο αλγόριθμος κλιμακώνεται χωρίς κόπο. Ένας καλλιτέχνης μπορεί να σχεδιάσει μερικά εκατοντάδες οπτικά στοιχεία και ένας αλγόριθμος μπορεί να τα συνδυάσει σε χιλιάδες μοναδικά κομμάτια. Αυτή η κλιμάκωση επιτρέπει στις κοινότητες να σχηματίζονται γύρω από τις συλλογές και τροφοδοτεί την κοινωνική αλληλεπίδραση. Οι συλλέκτες ανταλλάσσουν, αναμιγνύουν και χτίζουν παραγώγους έργους από την τέχνη που κατέχουν. Αυτή η κοινωνική διάσταση συχνά γίνεται εξίσου σημαντική όσο το ίδιο το έργο τέχνης. Η πρακτική της γενετικής τέχνης ενθαρρύνει επίσης πειραματισμούς με μορφές πέρα από τις εικόνες. Οι άνθρωποι εξερευνούν αλγοριθμική μουσική, παραμετρική αρχιτεκτονική, διαδικαστική μόδα και υπολογιστική αφήγηση. Ο ίδιος κανόνας που παράγει οπτικά μπορεί να παράγει ήχο, δομή ή κείμενο. Για τους δημιουργούς, αυτός ο τομέας ανοίγει νέες οδούς εσόδων μέσω πρωτογενών πωλήσεων και προγραμματιζόμενων δευτερευόντων δικαιωμάτων. Για τους αγοραστές προσφέρει επιβεβαιώσιμη σπανιότητα και πολιτιστική συμμετοχή. Ο χώρος έχει επίσης κινδύνους όπως φούσκες και τεχνολογική εξάρτηση, οπότε η δέουσα επιμέλεια έχει σημασία. Συνολικά, η γενετική τέχνη βρίσκεται στο σημείο συνάντησης λογισμικού, αισθητικής και αγορών. Ανταμείβει το παιχνιδιάρικο σχεδιασμό κανόνων και τιμωρεί τον τεμπέλη κώδικα. Αν θέλετε να κατανοήσετε τη σύγχρονη ψηφιακή δημιουργικότητα, η κατανόηση του πώς οι παράμετροι, η τυχαιότητα και η προέλευση συνδυάζονται είναι το καλύτερο σημείο εκκίνησης.