Δημιουργία τριλήμματος Blockchain

Το τριπλό πρόβλημα της blockchain ονομάζει μια δομική ένταση μεταξύ τριών απαιτήσεων που πρέπει να ικανοποιεί κάθε κατανεμημένο καθολικό: ασφάλεια, αποκέντρωση και επεκτασιμότητα, και κάθε όρος έχει μια σαφή τεχνική σημασία ώστε η πολιτική και η μηχανική να είναι ακριβείς. Η αποκέντρωση σημαίνει την κατανομή εξουσίας και επικύρωσης σε πολλές ανεξάρτητες κόμβους ώστε κανένας ενιαίος φορέας να μην μπορεί αυθαιρέτως να ελέγξει το καθολικό. Η ασφάλεια σημαίνει ανθεκτικότητα σε απόπειρες να ανακαταγραφούν ιστορικά γεγονότα ή να γίνει διπλή δαπάνη ακόμη και αν οι αντίπαλοι ελέγχουν ένα μέρος των πόρων, και η επεκτασιμότητα σημαίνει την ικανότητα να επεξεργάζεται έναν μεγάλο αριθμό συναλλαγών γρήγορα καθώς η χρήση αυξάνεται. Το βασικό δίλημμα είναι απλό στην μορφή του και πεισματώδες στην πράξη: η αύξηση της αποκέντρωσης με την προσθήκη πολλών κόμβων χαμηλών πόρων συχνά επιβραδύνει τη συνοχή και μειώνει την παραγωγικότητα, η βελτίωση της επεκτασιμότητας με περιορισμό της συμμετοχής ή με ομαδοποίηση της εργασίας μπορεί να συγκεντρώσει εξουσία και να αυξήσει τον κίνδυνο επίθεσης, και η ενίσχυση της ασφάλειας με την αύξηση των απαιτήσεων πόρων ή επαλήθευσης μπορεί να καταστήσει πρακτικά ανέφικτο για πολλούς συμμετέχοντες να λειτουργούν κόμβους. Αυτός ο συμβιβασμός εξηγεί γιατί οι αρχιτέκτονες επιλέγουν σκόπιμες συμβιβασμούς και γιατί αρκετά τεχνικά μοτίβα έχουν προκύψει ως μερικά θεραπευτικά μέτρα: η κλασματοποίηση διαχωρίζει την κατάσταση και το φορτίο συναλλαγών σε παράλληλους κλάδους ώστε πολλοί επαληθευτές να επεξεργάζονται διαφορετικά υποσύνολα ταυτόχρονα ενώ τα πρωτόκολλα διασύνδεσης κλάδων διατηρούν την τελική μορφή. Οι rollups συμπιέζουν πολλές εκτός αλυσίδας λειτουργίες σε σύντομες αποδείξεις ή ομαδοποιημένα δεδομένα που η κύρια αλυσίδα επικυρώνει για να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη με ελάχιστο αποτύπωμα στην αλυσίδα. Τα κανάλια κατάστασης επιτρέπουν σε δύο ή περισσότερα μέρη να ανταλλάσσουν πολλές γρήγορες ενημερώσεις εκτός αλυσίδας και μόνο να καταγράφουν την αρχική και την τελική κατάσταση στο κύριο καθολικό για να διατηρήσουν την ασφάλεια στην αλυσίδα. Και οι πλαίσια διαλειτουργικότητας χρησιμοποιούν ένα κεντρικό relay με πολλές παράλληλες εξειδικευμένες αλυσίδες για να συνδυάσουν την τοπική διακυβέρνηση με την κοινή τελική μορφή. Ο σχεδιασμός της συνοχής έχει επίσης σημασία, διότι διάφοροι μηχανισμοί συνοχής αλλάζουν το μοντέλο πόρων και επομένως το κόστος επίθεσης σε σχέση με τη συμμετοχή. Η πρακτική εφαρμογή απαιτεί στρωματοποιημένη σκέψη: διατηρείτε μια συντηρητική βασική διάταξη που μεγιστοποιεί την ασφάλεια και την αποκέντρωση για τον διακανονισμό, και προσθέστε πρωτόκολλα δεύτερης διάταξης που αυξάνουν την παραγωγικότητα για ρουτίνες μεταφορές. Οι προγραμματιστές πρέπει επίσης να σχεδιάσουν σχέδια κινήτρων που διατηρούν τους επαληθευτές έντιμους και διατηρούν την επαλήθευση αρκετά φτηνή για ευρεία συμμετοχή. Εάν οι λύσεις συνεχίσουν να εξελίσσονται, το κέρδος είναι βαθύ: μια κατανεμημένη υποδομή που είναι ασφαλής, χωρίς άδεια και ικανή να υποστηρίζει εφαρμογές παγκόσμιας κλίμακας θα μπορούσε να αντικαταστήσει πολλές κεντρικές ενδιάμεσες οντότητες και να αποδεσμεύσει νέες μορφές εμπορίου, τήρησης αρχείων και διακυβέρνησης διατηρώντας την ατομική αυτονομία.