Αλγοριθμικά σταθερά νομίσματα

Αλγοριθμικά σταθερά νομίσματα είναι ψηφιακά νομίσματα που στοχεύουν στη διατήρηση προβλέψιμης αξίας μέσω κώδικα αντί ενός τραπεζικού αποθέματος και λειτουργούν ως ένα αυτορρυθμιζόμενο νομισματικό σύστημα σε ένα blockchain όπου οι έξυπνες συμβάσεις αλλάζουν την προσφορά ή τα κίνητρα για την αποκατάσταση του εσωτερικού σταθμού. Ένας κοινός τρόπος είναι η ελαστική προσφορά, όπου το πρωτόκολλο αυξάνει ή μειώνει τα υπόλοιπα των τοκεν σε πορτοφόλια για να διατηρήσει σταθερή την τιμή μονάδας, έτσι η προσφορά επεκτείνεται όταν η ζήτηση ωθεί την τιμή προς τα πάνω και συμβάλλει όταν η τιμή πέφτει. Μια άλλη προσέγγιση χρησιμοποιεί κουπόνια ή ομόλογα που ανταμείβουν τους συμμετέχοντες για την απορρόφηση υπερβολικής προσφοράς ή για την καύση τοκεν όταν σπάει ο σταθμός, δημιουργώντας κίνητρα χρονικής καθυστέρησης για arbitrage και επανακαθορισμό. Ένας τρίτος δρόμος βασίζεται σε αποκεντρωμένα αποθέματα εντός των θηκών του πρωτοκόλλου που αποτελούνται από διαφοροποιημένα κρυπτονομίσματα ή αλγοριθμικά όργανα, τα οποία λειτουργούν ως απορροφητές κραδασμών χωρίς έναν μόνο φύλακα. Αυτές οι σχεδιάσεις απομακρύνουν την επιμέλεια τρίτων και μειώνουν τον κίνδυνο αντισυμβαλλόμενου, αλλά μετατοπίζουν το πρόβλημα στον οικονομικό σχεδιασμό, την ποιότητα των οραμάτων και την εμπιστοσύνη της αγοράς. Τα οράματα πρέπει να παρέχουν ακριβή δεδομένα τιμής on-chain και η αποτυχία ή η χειραγώγηση τους μπορεί να προκαλέσει λανθασμένες ενέργειες προσφοράς. Γρήγορες μεταβολές στη ζήτηση μπορεί να κατακλύσουν τον μηχανισμό επανακαθορισμού και να προκαλέσουν απώλεια του σταθμού ή μια "θνησιγενή σπείρα" όπου η εμπιστοσύνη καταρρέει και η αξία πέφτει πιο γρήγορα από ό,τι μπορεί να αντιδράσει το πρωτόκολλο. Οι ελλείψεις ρευστότητας καθιστούν την εξαργύρωση και το arbitrage δαπανηρά, γεγονός που υπονομεύει τους βρόχους ανατροφοδότησης σταθεροποίησης. Τα αλγοριθμικά μοντέλα κληρονομούν επίσης τον πληθωρισμό fiat εάν στοχεύουν σε κρατικό νόμισμα, οπότε η μακροχρόνια αγοραστική δύναμη εξαρτάται από την επιλεγμένη αναφορά και τους κανόνες του πρωτοκόλλου. Για να μετριάσουν τους κινδύνους, οι ανθεκτικές σχεδιάσεις συνδυάζουν πολλαπλούς μηχανισμούς: μερική εξασφάλιση με διαφοροποιημένα περιουσιακά στοιχεία, δυναμικές προμήθειες και δημοπρασίες για την απορρόφηση της μεταβλητότητας, αλλαγές προσφοράς βάσει χρόνου για να επιβραδύνουν τις ακραίες συνθήκες και σαφώς κωδικοποιημένη διαχείριση για αναβαθμίσεις. Τα αλγοριθμικά σταθερά νομίσματα είναι ιδιαίτερα χρήσιμα μέσα στη decentralized finance ως σιδηροτροχιές διακανονισμού, εγγύηση για δάνεια και ως μέσον προγραμματισμού όπου η ελαχιστοποίηση φύλαξης έχει σημασία. Η έλξη τους είναι η αποκέντρωση και η συνθετότητα, αλλά η πρακτική υιοθέτηση απαιτεί διαφανείς ελέγχους, ανθεκτικά συστήματα οραμάτων, βαθιά ρευστότητα και καλά δοκιμασμένα οικονομικά μοντέλα. Στην ουσία, τα αλγοριθμικά σταθερά νομίσματα είναι μια δημιουργική προσπάθεια να παραδώσουν σταθερό χρήμα χωρίς τράπεζες και αναγκάζουν τους αρχιτέκτονες να αντιμετωπίζουν την οικονομία ως κώδικα και τον κώδικα ως μια εύθραυστη κεντρική τράπεζα που πρέπει να σχεδιαστεί, να υποβληθεί σε δοκιμές αντοχής και να υπερασπιστεί ενάντια σε κραδασμούς της αγοράς και αντιπαραθετικούς παράγοντες.