NFT metadata opslag

Een NFT is twee dingen tegelijk: een token dat op een blockchain is vastgelegd en een verwijzing naar een mediabestand dat het uiterlijk en de inhoud beschrijft. Het token bewijst eigendom. Het mediabestand is het onderdeel dat je daadwerkelijk bewondert. Meestal bevindt de media zich niet op de blockchain. Blockchains zijn niet ontworpen voor zware bestanden. Het opslaan van afbeeldingen, video of audio rechtstreeks on-chain is kostbaar en traag. Om die reden houden de meeste projecten de media off-chain en slaan ze alleen een link of een inhoudshash binnen het token op. Er zijn drie veelvoorkomende opslagpatronen. Het eerste is gecentraliseerde servers en cloudopslag. Dit is goedkoop en handig. Het is ook kwetsbaar omdat een server offline kan gaan of kan worden afgesloten. Een defecte server creëert een dode link. Het tweede patroon is gedecentraliseerde peer-to-peer opslag. Systemen die inhoudsadresssering gebruiken, slaan bestanden op vele knooppunten op. Een inhoudsgeadresseerde link verwijst naar het bestand op basis van zijn hash. Dat maakt het bestand verifieerbaar en voorkomt stille bewerkingen. Het vermindert ook enkele punten van falen. Gedecentraliseerde opslag heeft nog steeds “pinning” of stimulansen nodig om het bestand beschikbaar te houden. Als geen enkel knooppunt het bestand blijft hosten, kan het verdwijnen. Het derde patroon is volledige on-chain opslag waarbij de bytes van de afbeelding of metadata rechtstreeks in het slimme contract zijn gecodeerd. Dit geeft maximale permanentie en onveranderlijkheid. Het kost ook het meest en past zelden bij grote of complexe media. Metadata zelf komt meestal als een klein JSON-bestand. De JSON bevat een naam, een beschrijving en een link naar de afbeelding of media. Het kan ook eigenschappen en attributen bevatten die de zeldzaamheidsmechanismen aandrijven. Kopers moeten de tokenURI en de JSON inspecteren. Zoek naar inhoudsgeadresseerde links in plaats van eenvoudige locatiegebaseerde URL's. Controleer of het contract eigenaars of makers toestaat om de metadata te wijzigen. Veranderbare metadata kan upgrades mogelijk maken, maar creëert ook tegenpartijrisico. Vraag of het project gebruikmaakt van gedecentraliseerde opslag met een persistentieplan zoals langetermijnarchivering of betaling voor opslag. Begrijp de afhankelijkheid van gateways omdat veel gebruikers gedecentraliseerde opslag via gateways benaderen die limieten kunnen opleggen. Ken de afwegingen: off-chain opslag verlaagt de kosten, maar verhoogt de afhankelijkheid van derden. On-chain opslag garandeert onveranderlijkheid, maar beperkt complexiteit. Terwijl blockchains en opslagnetwerken zich ontwikkelen, zullen er nieuwe hybride benaderingen verschijnen. Een zorgvuldige verzamelaar leest de metadata, verifieert hashes en vraagt naar persistentiestrategieën. Die kleine daad van zorgvuldig onderzoek transformeert een hoopvolle aankoop in een geïnformeerd eigendom.