IPFS

Gegevens op het internet bevinden zich vaak binnen enorme boerderijen van machines die eigendom zijn van enkele dominante cloudproviders, en dit creëert een kwetsbare kaart van waar alles zich bevindt. Wanneer die kaart vervaagt als gevolg van uitval of aanvallen, verdwijnen volledige diensten urenlang en verliezen mensen de toegang tot hun foto's en berichten. Centrale opslag geeft ook macht aan poortwachters die inhoud kunnen verwijderen of wijzigen. Het InterPlanetary File System, of IPFS, biedt een andere architectuur. Het beschouwt bestanden niet als plaatsen maar als onveranderlijke stukken inhoud. Bestanden worden opgedeeld in kleine blokken en elk blok wordt gehasht om een unieke inhoudidentificator te produceren genaamd een CID. Je vraagt om een CID en het netwerk vindt nodes die die blokken al bezitten. Elke node die de blokken retourneert, wordt een tijdelijke provider voor die inhoud. Je kunt ook kiezen om een kopie te pinnen of op te slaan om een permanente provider te blijven. Dit model verwijdert enkele zwakke punten en maakt censuur en gerichte aanvallen veel moeilijker. Omdat elke nieuwe bewerking een nieuwe CID creëert, behoudt IPFS historische versies bij ontwerp. Het systeem bouwt bestanden in een Merkle-gerichte acyclische graaf zodat verwijzingen cryptografisch verifieerbaar en onomstotelijk zijn. Inhoudsadressatie maakt ook deduplicatie mogelijk, zodat identieke blokken slechts één keer op het netwerk hoeven te bestaan. Om de bekende webwereld te overbruggen, kunnen menselijk leesbare namen naar CID's wijzen zodat links bruikbaar blijven zonder lange hashes te hoeven onthouden. Veel gedecentraliseerde apps gebruiken IPFS om grote mediabestanden offline te hosten om blockchains slank te houden terwijl de inhoudsintegriteit behouden blijft. Praktische realiteiten blijven belangrijk om te begrijpen. Gegevens die worden toegevoegd zijn openbaar, tenzij je ze eerst versleutelt. Beschikbaarheid hangt af van nodes die ervoor kiezen om inhoud te hosten, zodat er diensten zijn die helpen om gewenste bestanden vast te houden en toegankelijk te maken. Gateways kunnen HTTP-toegang tot IPFS-inhoud bieden voor gebruikers die geen nodes draaien. Na verloop van tijd vermindert een gedistribueerde opslaglaag de afhankelijkheid van gecentraliseerde providers en geeft de controle terug aan gebruikers en gemeenschappen. Het resultaat is een veerkrachtiger netwerk voor een web dat altijd aanwezig moet zijn voor herinneringen, diensten en spraak. In stille momenten kan dit gedistribueerde web aanvoelen als een kaart getekend in licht, waar elke node een deel van het verhaal behoudt en geen enkele hand het geheel kan wissen.